வலைக்கொரு மரம் வளர்ப்போம்...

இப்ப தான் ஒரு கதை எழுதி முடிச்சேன், அதுக்கே மூளையெல்லாம் கசக்கி பிழிஞ்சி(உடனே அது எப்படின்னு கேட்கக் கூடாது அது அப்படித் தான்) ஒரு வழியாயிடுச்சு. சரி இனிமே நம்ம மக்களை இப்படியெல்லாம் கஷ்டப்படுத்தக்கூடாதுன்னு நினைச்சேன். ஆனா விதி யாரை விட்டது?உங்க ஹெட்லெட்டர் அப்படி, நான் எழுதற்தை படிச்சே ஆகணும் :) இது தான் சாக்குன்னு என் தலையில் இந்த டேகை கட்டிய பெருமை வாய்ந்தவள் கொடுமையின் உறைவிடமான நம்ம உஷா.

இது தான் ரூல்ஸாம்(ஹிஹி நாம என்னிக்கு இதெல்லாம் பாலோ பண்றோம்)

1. A blogger can add only 90-100 words (not more or less) at a time

2. All previous snippets of 90-100 words need to be copied before the new set of 90-100 words are appended.

3. Each entire snippet should be linked to the respective author

4. Characters, scenes, etc. can be introduced by an author

5. Bizarre twists, sci-fi, fantasy sequences are best avoided.

6. After appending 90-100, the Story Tree can be passed on to at most 5 bloggers.

7. If more than 1 branch leads to a blogger, s/he is free to choose any one of them but cannot mix the snippets of the individual branches.
8. The Story Tree is best left to grow than concluded
9. Please attach the image of the Story Tree above with each accepted tag (the link address can be copied and used).
10. Please comment back your story’s link to post from where you were initially tagged so that people can follow.

சரி இப்ப மரம் வளர்ப்போம்

The Unusual Endings

“It was rather strange”, he muttered to himself as he pondered on what had been happening for the past three days, while walking out of the arrogant Italian, Vencelli Darpkink’s 19th century office, which was home not only to its proprietor but also to pugent odours and queer looking sapiens from time to time.Meera Dias, was the name. They had first met when things were quite off note. “Lagos wasn’t a place for summer spots”, he had warned her. What he heard now was troubling him even more. Congo was not something he had suggested either.

"Ennadhan panra ava anga?" he wondered aloud, as he got out of the cab outside the building that flaunted a board that read "Amanushya vishayangaluku anugavum: Dr. JevitsJayaraj". Aniku kalaila, he had got a call, and pesinadhu Meeradhan. Aana he could notice the difference between the voice he had listened to 2 days ago and the one he heard in the morning. '2 days munnadi sema super-a veenai madhiri ketta kural iniku kaalaila eppadi husky-a vichitrama?', he shuddered for a moment recollecting the conversation he had.."Hello, iss it Vassisht, naan Meera" - there was an eerieness around the voice he heard...

(இனி என்ன ஆகுதுன்னு நான் சொல்றேன்)

மீராவின் குரலை இப்ப நினைத்தாலும் ஒரு பயம் அவன் மனதில் பரவியது. சட்டென்று நினைவை கலைத்தது அவன் கைப்பேசி. அவன் அதை எடுக்...

ட்ரிங்,ட்ரிங்

'சே நல்ல கட்டத்துல இப்படி போன் அடிக்குதே, சத்யா சத்யா போன் அடிக்குது பார் எடு'

ட்ரிங்,ட்ரிங்

'அடச்சே, இந்த அத்தியாயத்தை இன்னிக்கு பத்திரிக்கைக்கு அனுப்பனும் இந்த நேரம் பார்த்து எழுத இவ்ளோ தடங்கல்'

ட்ரிங்,ட்ரிங்

'இந்த சத்யா எங்க போய் தொலைஞ்சா? நானே போய் எடுக்க வேண்டியது தான்'

இவன் ஸ்பரிசத்திற்காக காத்திருந்தது போல் தொடர்ந்து அடித்த போனை எடுத்தான் எழுத்தாளன் சூர்யா.

'ஹலோ யாரு?'

'நான் தான்' என்று ரகசியம் பேசுவது போல் ஒரு பெண் குரல்

'அட யாருன்னு சொல்லித்தொலைங்க'

'மீரா பேசுறேன்'

'எந்த மீரா?'

'என்ன சூர்யா அதுக்குள்ள மறந்துட்ட? இப்ப தான என்னை பத்தி எழுதின?'

'என்னது? யாருங்க இது?'

'உன் கதையின் கதாபாத்திரம் மீரா' என்று கூறிய குரல் அவன் நினைவலைகளில் நீந்தி எதிரொலித்தது.

அதிர்ந்துப்போன சூர்யா தொலைப்பேசியை நழுவ விட்டான்...

சரி யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்பதற்கு ஏற்ப இந்த கதையை தொடர்ந்து எழுத நான் அழைக்கும் நண்பர்கள், நம் நட்பு வட்ட எழுத்தாளர்கள்,

அமைச்சர் ப்ரியா,

தலைவர் கார்த்தி,

நண்பர்கள் அருண், பரணி

சரி மரம் எங்கன்னு தேடறீங்களா?

நானும் அதை தான் ரெண்டு நாளா தேடறேன், இது வரைக்கும் 20 தடவையாவது அதை வலையேற்றம் பண்ண முயற்சித்தேன் ப்ளாகர் என்னை கன்னாப்பின்னா திட்டி நீ ஆணியே புடுங்க வேண்டாம், எல்லாரும் மரத்தை கற்பனை பண்ணிப்பாங்க ஓடிப் போன்னு சொல்லிடுச்சு:) அதனால் அவங்கவங்க இஷ்டத்துக்கு ஏதாவது ஒரு மரத்தை கற்பனை பண்ணிக்கோங்க:)

உஷா இப்ப திருப்தியா?:)